บทที่ 530 ว่างจัดถึงได้เลี้ยงลูกให้คนอื่น

บทที่ 530 ว่างจัดถึงได้เลี้ยงลูกให้คนอื่น

เจียงหยวนถ่ายทอดคำพูดของฟาฟาออกมา ทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์สดรู้สึกสะเทือนใจตามไปด้วยทันที

[อ๊าก ๆ หมาที่คุณปู่ฉันเลี้ยงก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน สองสามวันแรกกินอะไรไม่ลง หลังจากนั้นก็หายไปเลย น่าจะไปหาที่เงียบ ๆ เอง…]

[ฮือ ๆ อยากร้องไห้ ฉันเพิ่งเลี้ยงหมาเอง พอคิดว่าสักวันมันต้องจากไปก็เศร้ามาก]

[ฉันไม่กล้าเลี้ยงสัตว์ง่าย ๆ เลย รับความเจ็บปวดจากการต้องลาจากไม่ไหว]

ดวงตาของสิริมงคลสมปรารถนาแดงก่ำ เธอมองฟาฟาอย่างเจ็บปวด ก่อนพูดเสียงสะอื้น “เด็กโง่เอ๊ย เป็นเด็กโง่จริง ๆ”