บทที่ 503 ยอมรับไม่ได้ที่ทุกคนไม่รักฉัน

บทที่ 503 ยอมรับไม่ได้ที่ทุกคนไม่รักฉัน

ตลาดกลางคืนเต็มไปด้วยแผงขายอาหาร บางครั้งก็เห็นแผงขายเครื่องประดับอยู่หนึ่งหรือสองร้าน

สถานที่แบบนี้ไม่ค่อยดึงดูดเจียงหยวนกับฟู่เสี่ยวเสี่ยวเท่าไร ของหลายอย่างแค่ดมก็หอม แต่พอกินจริงกลับธรรมดามาก

เธอกับฟู่เสี่ยวเสี่ยวเห็นตรงกันในทันที ตัดสินใจเปลี่ยนที่ไป

ฟู่เสี่ยวเสี่ยวหาโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ในโทรศัพท์ แล้วเงยหน้าถาม “จริงสิ อ้ายตี๋ บรรลุนิติภาวะหรือยัง?”

ซุนอ้ายตี๋พยักหน้าเบา ๆ สองที “ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว”

“อย่างนั้นก็ได้” ฟู่เสี่ยวเสี่ยวชูโทรศัพท์ขึ้น “ไปดื่มกัน”

ยี่สิบนาทีต่อมา เจียงหยวนกับพวกก็มาถึงโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ