บทที่ 479 อาจเป็นแค่เรื่องกลั่นแกล้ง

บทที่ 479 อาจเป็นแค่เรื่องกลั่นแกล้ง

ผู้ดูแลเขตบ้านพักบ่อน้ำพุร้อนหลงชวนจัดการขั้นตอนเข้าพักให้ตระกูลหม่าและตระกูลเยว่เรียบร้อย กำชับข้อควรระวังสองสามอย่างแล้วก็จากไป

“ม่านม่าน คืนนี้เราสองคนนอนด้วยกันนะ” พอเข้ามาในโถงบ้านพัก หลัวซูเสียนก็คล้องแขนหลินม่านชิงอย่างสนิทสนม “เราไม่ได้หลับด้วยกันมานานแล้ว”

“เหรอ” หลินม่านชิงนึกทบทวนดู “คืนงานเลี้ยงรุ่นมัธยมต้นช่วงตรุษจีน เราก็นอนด้วยกันไม่ใช่หรือ”

“มีด้วยเหรอ ทำไมฉันจำไม่ได้เลย”

“มีสิ เธอลืมจริง ๆ หรือ”

“ลืมจริง ๆ” หลัวซูเสียนทำท่านึกไม่ออก “ถึงช่วงตรุษจีนเราจะนอนด้วยกัน ก็ผ่านมาตั้งครึ่งปีแล้วไม่ใช่หรือ เธอไม่อยากนอนกับฉันเลยหรือไง”