บทที่ 475 มันได้ยินว่ามีคนคิดจะทำร้ายคน

บทที่ 475 มันได้ยินว่ามีคนคิดจะทำร้ายคน

แสงตะวันค่อย ๆ คล้อยไปทางทิศตะวันตก เมฆสีส้มทองแต่งแต้มท้องฟ้าไปครึ่งผืน

ใกล้ถึงเวลาปิดสวนสัตว์ ผู้คนที่มาเที่ยวก็ค่อย ๆ บางตาลง

เจียงหยวนกับพวกกลับมาที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการสวนสัตว์

ซือจวินเหยียนให้คนมาพาเปิ่นเปิ่นกับไหลไหลกลับไป

เจ้าตัวเล็กทั้งสองอยู่กับเจียงหยวนมาตลอดช่วงบ่าย จึงอาลัยอาวรณ์เธอมาก พากันเกาะเธอไว้ไม่ยอมไป

“เด็กดี พรุ่งนี้ฉันจะไปหาอีก” เจียงหยวนยิ้มพลางปลอบ

เปิ่นเปิ่นเบะปาก “ก็ได้”

ไลไลกำชับ “ต้องมานะ”

เจียงหยวนพยักหน้าเบา ๆ “ต้องมาแน่”