กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 472 คิดมากเกินไปก็หึงหวงง่าย
หลังฟังไลไลพูดจบ เจียงหยวนก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่
เสวี่ยนเสวี่ยนทนการกลั่นแกล้งจากซาซากับไหลไหลไม่ไหว จึงเลือกจบชีวิตตัวเอง
เธอเม้มปาก ก่อนถามเสียงเบา “ไลไล ตอนซาซารู้ว่าเสวี่ยนเสวี่ยนตายแล้ว มันมีปฏิกิริยายังไง?”
“มันบอกว่า...” ไลไลขมวดคิ้ว “ซาซาบอกว่า ดีจัง ต่อไปไม่มีเสวี่ยนเสวี่ยนแล้ว มนุษย์ก็จะชอบฉัน”
ความจริงก็เป็นอย่างที่ซาซาพูด พอไม่มีเสวี่ยนเสวี่ยน มนุษย์ก็เริ่มชอบมัน
“เพราะงั้นพอเสวี่ยนเสวี่ยนตาย ซาซาก็ดีใจเหรอ?” เจียงหยวนมีสีหน้าซับซ้อน ไม่อยากเชื่อว่าซาซาจะคิดอะไรซับซ้อนได้ขนาดนี้