กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 462 ตายเพราะโรคซึมเศร้า
“ก็ไม่เชิง” เจียงเตี๋ยยืนอยู่ตรงอ่างล้างมือ พูดเสียงเบาว่า “เป็นงานเลี้ยงของบริษัท ตอนแรกฉันไม่อยากมา แต่ก็กลัวเข้ากับคนอื่นไม่ได้”
ได้ยินว่าเป็นงานเลี้ยงของบริษัท เจียงหยวนถึงค่อยวางใจ “ท่านประธานฟู่ไปด้วยหรือเปล่า?”
“อยู่ด้วย”
“โอเค ดื่มเหล้าหรือเปล่า? ต้องให้ฉันไปรับไหม?”
“ไม่ได้ดื่มเหล้า เดี๋ยวฉันขับรถกลับเอง”
“งั้นก็ได้ ฉันพาจ้านจ้านกับโม่โม่ออกมาเดินเล่น”
วางสายแล้ว เจียงเตี๋ยก็หงุดหงิดจนยกมือขยี้ผม
เธอไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้จริง ๆ
“เฮ้อ…” เจียงเตี๋ยถอนหายใจ เงยหน้ามองกระจก แล้วทำใจใช้มือรวบผมให้เรียบร้อย