กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 459 นอนหมอบนิ่งไม่ขยับ
เกาเว่ยเซวียนพิจารณาเจียเจีย เห็นท่าทางเธอไม่เหมือนกำลังโกหก ระหว่างที่กำลังคิดว่าใครมาหาเขา จู่ ๆ ก็มีเสียงดังสนั่นมาจากประตูลานบ้าน
เขาหันขวับไปมอง เห็นประตูลานบ้านสั่นสะเทือนไม่หยุด ไม่นานก็ถูกถีบเปิดออก
ตำรวจชายหนึ่งนายกับตำรวจหญิงหนึ่งนายปรากฏตัวตรงหน้าเขา
สีหน้าเกาเว่ยเซวียนเปลี่ยนไปฉับพลัน
ดวงตาพร่ามัวด้วยน้ำตาของเจียเจียพลันมีประกายขึ้นมา ในใจก็จุดประกายความหวัง เธอสะอื้นตะโกนเสียงดังว่า “คุณตำรวจ ช่วยฉันด้วย! ขอร้อง ช่วยฉันด้วย!”
พอแม่เกาเห็นตำรวจ ใบหน้าก็ซีดเผือด น่องสั่นไม่หยุด
ตำรวจเหรอ ทำไมถึงมีตำรวจมาได้?