บทที่ 446 ไม่มีใครหนีรอด

บทที่ 446 ไม่มีใครหนีรอด

เฉินจื่อฉีมองซูอวี่เฉิง พลางเลิกคิ้ว “มีหลักฐานหรือ?”

“ใช่!” ซูอวี่เฉิงแตะโทรศัพท์สองสามครั้ง “บนเสื้อผ้าฉันมีกล้องรูเข็มที่ซ่อนอยู่ในกระดุม มันบันทึกภาพตอนจางอวี่ตัวชวนฉันไปดูหนัง แล้วบอกเป็นนัยให้ฉันมาเปิดห้องที่โรงแรม รวมถึงตอนถอดเสื้อผ้าล่อลวงฉันไว้ครบทุกช่วง”

เขายื่นโทรศัพท์ให้เฉินจื่อฉี “คุณตำรวจทั้งสองลองดูได้ ฉันต่างหากที่เป็นผู้เสียหาย”

จางอวี่ตัวกับหลิวเสี่ยวเผิงตกใจจนพูดไม่ออก ทั้งคู่ลนลานอย่างหนัก

กระดุมของคนคนนี้ถ่ายวิดีโอได้ด้วยหรือ?

แล้วให้ตายเถอะ มีหลักฐานก็ไม่พูดตั้งแต่แรก ดันเก็บเงียบไว้จนถึงตอนนี้?