กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 437 สาดกาแฟใส่หน้า
ถูซูเหยาปล่อยนิ้วจากปุ่มบันทึกเสียงแล้วอธิบายว่า “หยางโหรวลี่เป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเพื่อนผู้ชายสมัยมัธยมปลายคนหนึ่ง”
เจียงหยวนถามต่อ “แล้วเพื่อนผู้ชายสมัยมัธยมปลายคนนั้นสนิทกับเธอไหม?”
“ก็สนิทกันดี” ถูซูเหยาตอบ “เขาสนิทกับลูกพี่ลูกน้องชายของฉันมาก”
เจียงหยวนสบตาเธอ “เธอคิดว่าควรถามหยางโหรวลี่ต่อหน้าไหม?”
ถูซูเหยาพยักหน้าเบา ๆ อย่างจริงจัง “จำเป็นมาก ฉันยังอยากตบหน้าเธอสักสองฉาดตรงนั้นเลย”
“งั้นรีบไปแต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ” ฟู่เสี่ยวเสี่ยวถูมือไปมา
เจียงหยวนมองเธอ แววขำอย่างจนใจวาบผ่านดวงตา
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสี่คนก็แต่งตัวเท่เฉี่ยวออกจากบ้าน