บทที่ 406 จูซินเฟิ่ง เราหย่ากันเถอะ

บทที่ 406 จูซินเฟิ่ง เราหย่ากันเถอะ

เฟยฝานเห็นแม่ของไฉ่หงฟุบอยู่บนตัวผู้ชายคนหนึ่ง เส้นผมเปียกชุ่มเหงื่อแนบติดแก้ม ใบหน้าแดงยิ่งกว่าหน้าของมันเสียอีก

เฟยฝานมองผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง แล้วรู้สึกว่าอีกฝ่ายดูหล่อไม่เท่าพ่อของไฉ่หง

ในเวลานี้ มือใหญ่ทั้งสองข้างของผู้ชายโอบเอวแม่ของไฉ่หงไว้ เสียงหัวเราะของเขาทั้งบ้าคลั่งและได้ใจ “ฉันเก่งหรือเขาเก่ง?”

แม่ของไฉ่หงหัวเราะ “ยังต้องถามอีกหรือ แน่นอนว่านายเก่งกว่า...ในใจฉัน นายเป็นที่หนึ่งมาตลอด”

พ่อของไฉ่หงจมอยู่บนโซฟา มือทั้งสองข้างวางบนเข่าค่อย ๆ กำแน่นเป็นหมัด ลมหายใจหนักขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้ามืดครึ้มดุจผิวน้ำ