บทที่ 404 ที่แท้มนุษย์ก็ไม่ได้เป็นปีศาจกันหมด

บทที่ 404 ที่แท้มนุษย์ก็ไม่ได้เป็นปีศาจกันหมด

เจียงหยวนยิ้มทักทาย “สวัสดี เจ้าหมีน้อย”

เจ้าหมีน้อยสวมแว่นกรอบดำ เธอยกมือขึ้นขยับขาแว่น ยิ้มอย่างเขินอาย “สวัสดีสตรีมเมอร์”

เจียงหยวนได้ยินเสียงนกร้องจากทางฝั่งนั้นแผ่ว ๆ “ที่บ้านเลี้ยงนกน้อยด้วยเหรอ?”

“ใช่” เจ้าหมีน้อยพยักหน้าเบา ๆ “เป็นนกแก้วค็อกคาเทลที่พ่อฉันเลี้ยง”

เธอพลิกกล้องไปทางนกแก้วค็อกคาเทล “มันชื่อเฟยฝาน”

ขนสีเทามีแต้มสีขาวหรือเหลืองกระจายอยู่ แก้มสีแดงอ่อนราวกับแต่งบลัชออน น่ารักสุด ๆ

[อยากได้สีบลัชออนแบบนี้บ้าง ฮือออ]

[นกน้อยสง่างามจัง ราคาแพงไหม? เลี้ยงง่ายหรือเปล่า?]