บทที่ 394 กลับมารักใคร่กลมเกลียวกันเหมือนวันวาน

บทที่ 394 กลับมารักใคร่กลมเกลียวกันเหมือนวันวาน

หู่เฟิงพยักหน้าเบา ๆให้การ์ดพยัคฆ์ “ประมาณนั้นแหละ”

การ์ดพยัคฆ์ถึงกับพูดไม่ออก แล้วมองมันด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่

ผ่านไปพักใหญ่ มันถึงพูดว่า “นักท่องเที่ยวพวกนั้นยังชอบพูดว่าเสือเป็นเสือตัวเล็กจิ๋ว ถ้าได้ยินแบบนั้น เสือตัวนั้นไม่โกรธตายเลยหรือ?”

ในบรรดาพี่น้องเสือ การ์ดพยัคฆ์มีรูปร่างผอมเล็กที่สุด แต่มันไม่เคยสนใจสายตาคนอื่น

“หู่เฟิง ใช้ชีวิตให้มีความสุขสำคัญที่สุดนะ!” การ์ดพยัคฆ์เอ่ยประโยคคมคายขึ้นมา

“ใช่แล้ว” เจียงหยวนเห็นด้วย “หู่เฟิง นายควรเรียนรู้จิตใจที่ไม่เก็บเรื่องมาบั่นทอนตัวเองแบบการ์ดพยัคฆ์”