บทที่ 382 พี่ซั่ว เป็นบุคคลอันตราย

บทที่ 382 พี่ซั่ว เป็นบุคคลอันตราย

ฝนกลับตกหนักขึ้นอีก ซ่า ๆ ไม่ขาดสาย

คุณน้าเจิงกางร่มแล้วนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าลูกสาว ปากเผยอเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง “ซือ…ซือรุ่ย…”

พ่อของซือรุ่ยก็มีสีหน้าประหลาดใจไม่แพ้กัน

ใบหน้าของเจิงซือรุ่ยเปียกชุ่ม น้ำตาผสมปนเปกับสายฝน

เธอจ้องคุณน้าเจิงด้วยแววตาเจ็บปวด “ฉันได้ยินกับหู ว่าพ่อกับแม่พูดประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงเสียดายขนาดนั้น”

“แม่…” คุณน้าเจิงอ้าปากเหมือนจะอธิบาย แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน “ซือรุ่ย เรื่องไม่ใช่อย่างที่ลูกคิด”

“แล้วมันเป็นยังไง?” เจิงซือรุ่ยสะอื้น “พ่อกับแม่ก็แค่อยากได้ลูกชาย ฉันเป็นลูกสาว ทำให้พวกพ่อแม่ขายหน้า!”