กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 363 ลูกแมวหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เสี่ยวสวีหันขวับมามองเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ “ทำไม…ถึงถามแบบนี้?”
เจียงหยวนอธิบาย “วันนี้ในห้องประชุม ฉันเห็นเธอ…”
ดวงตาของเสี่ยวสวีแดงขึ้นอีกครั้ง แต่กลับยิ้มพลางพูดว่า “มิน่าคนถึงบอกว่าผู้หญิงช่างสังเกต ที่แท้ก็จริงด้วย”
เจียงหยวนคล้องแขนเธอเบา ๆ “ดูเหมือนฉันจะเดาถูกสินะ?”
“จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่ฉันที่ผ่านเรื่องนั้นมา” เสี่ยวสวีพูด “เป็นน้องสาวฉัน ตอนนั้นฉันพาเธอไปเล่นในหมู่บ้าน จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เอาขนมมาให้ฉันกับน้องสาวกิน”