กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 361 ฉันจะชดใช้ค่าโทรศัพท์แทนเสี่ยวจางก่อน
หลินอวี่ถงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะตอนนั้นเสี่ยวจางคนขับรถเป็นฝ่ายโทรหาเธอ
หลินอวี่ถงเป็นคนคอยบอกเสี่ยวจางคนขับรถแบบเรียลไทม์ว่าควรทำอย่างไร แม้แต่ตอนโยนโทรศัพท์ลงแม่น้ำ เธอก็เป็นคนตะโกนบอก
เธอแสร้งทำเป็นจนใจแล้วหันไปมองเสี่ยวจางคนขับรถ “เสี่ยวจาง อายุไม่ใช่น้อยแล้ว โตเป็นลูกพี่ได้แล้ว ทำไมนิสัยยังหุนหันแบบนี้อีก?”
เสี่ยวจางคนขับรถก้มหน้าลงต่ำ “คุณนาย ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ตอนนั้นผมโมโห คิดว่านั่นเป็นโทรศัพท์ของผม ก็เลยโยนออกไป…”
“นั่นเป็นโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ฉันซื้อเมื่อปีก่อนโน้น!” เหลียวลี่เจียวเดือดดาล “เธอต้องชดใช้เงิน!”