กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 335 เธอเป็นเด็กที่คุณย่าเก็บมา
“เฮ้อ” สวีต้าฟู่ สามีของจางถิง ถอนหายใจ “ทำแบบนี้จะโหดร้ายเกินไปไหม? อาถิง ยังไงอาตันก็เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเธอ”
พอได้ยินสวีต้าฟู่พูด จางถิงก็รีบโต้กลับ “แล้วเจิ้นเจิ้นไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของฉันหรือไง? น้องสาวจะสำคัญเท่าลูกชายได้ยังไง?”
พูดจบ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน ยื่นมือไปบิดหูสวีต้าฟู่ “คุณสงสารเธอหรือไง? ฉันบอกแล้วว่าคุณคิดอะไรกับจางตัน!”
“โอ๊ย! เจ็บ ๆ ๆ!” สวีต้าฟู่ร้องครวญคราง
จางถิงปล่อยมือ จ้องเขาอย่างโมโห “ดีนะที่ตายไปแล้ว ไม่งั้นสักวันพวกคุณสองคนคงแอบไปมีอะไรกันลับหลังฉัน!”