บทที่ 332 เธอเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจ

บทที่ 332 เธอเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจ

“กินหรือไม่กิน?” ผู้ชายหัวเกรียนถามซ้ำอีกครั้ง

โจ๊กหมูไข่เยี่ยวม้ากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รู้สึกว่าประโยคถัดไปของผู้ชายคงเป็น—ไม่กินฉันก็ฆ่าเธอ

“กินสิ” เธอแกล้งกัดเข้าไปคำหนึ่งอย่างรีบร้อน

เห็นแบบนั้น ผู้ชายหัวเกรียนก็ขมวดคิ้ว “แบบนี้ไม่ต่างจากไม่ได้กินเลย”

หัวใจโจ๊กหมูไข่เยี่ยวม้าเต้นเร็ว เส้นประสาทตึงเขม็ง เธอเม้มปาก “ฉะ…คุณจ้องฉันอยู่แบบนี้ ฉันกินไม่ลง”

“ทำไม?”

“เพราะ…เพราะฉันเขิน”

พอได้ยินคำตอบนี้ คิ้วที่ขมวดแน่นของผู้ชายหัวเกรียนก็คลายออก “มีอะไรให้อาย?”