บทที่ 304 พี่สาวคนนั้นช่วยพวกแมวไว้

บทที่ 304 พี่สาวคนนั้นช่วยพวกแมวไว้

พื้นเต็มไปด้วยคราบเลือดสีน้ำตาลดำแห้งกรัง ซากลูกแมวทับถมกันเป็นชั้น ๆ หัวลูกแมวกลิ้งอยู่บนพื้น

เจียงหยวนเม้มปากแน่น ขมวดคิ้วจนเป็นปม กำมือแน่นจนข้อนิ้วซีดเผือด สีหน้าเคร่งขรึม ไฟโกรธพลุ่งพล่านอยู่ในอก

“เขามันไม่ใช่คน!”

เสี่ยวสวีก็เดินมาถึงหน้าประตู คิ้วขมวดเข้าหากันทันที เอ่ยอย่างขุ่นเคืองว่า “เกินไปจริง ๆ!”

ในตอนนั้นเอง เสียงร้องแมวแผ่วเบาก็ดังขึ้น

“มีลูกแมวรอดชีวิตด้วย!” เมิ่งเสี่ยวข่ายเอ่ยอย่างตื่นเต้น

เจียงหยวนทำท่าบอกให้เงียบ ตั้งใจฟังเสียงลูกแมว

“ฮือ ๆ ๆ ที่นี่น่ากลัวจัง…”

“จะมีมนุษย์สองขาตัวร้ายมารังแกแมวอีกหรือเปล่า?”