บทที่ 290 ฉันไม่อยากถูกแม่ทอดทิ้ง

บทที่ 290 ฉันไม่อยากถูกแม่ทอดทิ้ง

อาจารย์เย่ขวางจ้านจ้านกับโม่โม่ที่กำลังจะออกจากห้องทำงาน “รอก่อน”

“อาจารย์เย่ มีอะไรอีกหรือ?” จ้านจ้านถาม

อาจารย์เย่ขมวดคิ้วจ้องพวกเขา “พวกเธอจะกลับบ้านไปบอกแม่ว่าจางจื้อซินพูดว่าพวกเธอไม่มีพ่อใช่ไหม?”

“ใช่!” โม่โม่พยักหน้าหงึก ๆ

อาจารย์เย่หน้าเคร่ง ไม่พอใจ “พวกเธอไม่รู้จักโตจริง ๆ ไม่คิดถึงความรู้สึกของแม่เลย”

ใบหน้าจ้านจ้านเผยแววงุนงง เขาถามอย่างสงสัย “อาจารย์เย่หมายความว่ายังไง?”

“พวกเธอคิดว่าแม่ไม่อยากให้พวกเธอมีพ่อหรือ?” อาจารย์เย่ทำท่าพูดด้วยความหวังดี “แม่ของพวกเธอก็อยากมีสามี แต่พ่อของพวกเธอไม่ต้องการเธอ เธอจะทำอะไรได้?”