กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 276 หยวนหยวน ที่บ้านเกิดเรื่องแล้ว
เมิ่งอวิ๋นถิงผลักประตูห้องเข้าไป เห็นเสิ่นอ้ายหรูพิงหัวเตียงอยู่ ระหว่างคิ้วมีความหม่นหมองที่สลัดไม่หลุด
“แม่” เขาก้าวเข้าไป เมิ่งอวิ๋นหลานเดินตามหลังเขา
“อวิ๋นถิง มีธุระอะไรกับแม่เหรอ?” เสิ่นอ้ายหรูถามเสียงเบา
เมิ่งอวิ๋นถิงย่อตัวลงข้างเตียง จับมือแม่ไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แม่ หลานหลาน มีข่าวดีจะบอกพวกเธอ”
“ข่าวดีอะไร?” เสิ่นอ้ายหรูไม่ค่อยมีอารมณ์อยากรู้ แต่ก็ยังถาม
เมิ่งอวิ๋นหลานจ้องเขาเขม็งด้วยดวงตาที่แต่งแต้มงดงาม