กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 270 เมียสามตัวหนีไปกับสิงโตตัวผู้อื่น
เสียงร้องไห้ของสิงโตตัวผู้เหลยถิงเริ่มฟังดูหดหู่ขึ้นเรื่อย ๆ
คิ้วเรียวยาวของเจียงหยวนขมวดแน่น ความกังวลบนใบหน้าพลันยิ่งชัดขึ้น
เว่ยฟางเฟยสังเกตเห็นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไป จึงถามอย่างกังวลว่า “สถานการณ์ไม่ค่อยดีเหรอ?”
“เหลยถิงดูเศร้ามากจริง ๆ” เจียงหยวนพูดเสียงเบา “มันไปเจออะไรมากันแน่…”
แม้สิงโตตัวผู้เหลยถิงจะจมอยู่กับความเศร้า แต่ในฐานะนักล่าโดยกำเนิด ความระแวดระวังและประสาทสัมผัสเฉียบคมเป็นสัญชาตญาณที่ฝังลึกในกระดูก พอได้ยินเสียงมนุษย์ มันก็หยุดร้องไห้ทันที
ใครน่ะ?