บทที่ 268 คนตระกูลเมิ่งสมองกลวงหรือปัญญาอ่อนกันแน่？

บทที่ 268 คนตระกูลเมิ่งสมองกลวงหรือปัญญาอ่อนกันแน่?

โจวซู่อวี่จ้องเมิ่งอวิ๋นถิง ถามอย่างลังเลว่า “ไม่อยู่…หมายความว่าอะไร?”

“เธอเสียชีวิตแล้ว” เมิ่งอวิ๋นถิงยกมือปิดตาทั้งสองข้าง หัวใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัด แม้แต่หายใจก็ยังเจ็บ “ฉันเป็นคนทำให้เธอต้องตาย”

โจวซู่อวี่เม้มปาก หัวคิ้วขมวดแน่น

เมิ่งอวิ๋นถิงพูดต่อว่า “ถ้าตอนนั้นฉันพาเธอกลับบ้านโดยไม่ลังเล บางทีเธออาจไม่เกิดอุบัติเหตุก็ได้”

โจวซู่อวี่มองท่าทางเสียใจของเขา แต่ไม่อยากปลอบสักนิด จึงพูดเพียงเรียบ ๆ ว่า “ชีวิตไม่มียาแก้เสียใจหรอก”