กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 240 ฉันไม่ได้แกล้ง ฉันขาเป๋จริง ๆ
ชอบกินผักชีเห็นทุกคนพูดแบบนั้นก็หัวเราะ “ฮ่า ๆ ฉันก็ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้!”
“ผักชี คุณมีเรื่องอะไรอยากให้ฉันช่วยเหรอ?” เจียงหยวนถาม
“มี” ชอบกินผักชีพยักหน้าเบา ๆ สีหน้ามีแววกังวล “จู่ ๆ ขาหลังข้างขวาของจู่โจมก็เป๋ขึ้นมาอย่างงุนงงไร้สาเหตุ พาไปเอกซเรย์ที่โรงพยาบาลสัตว์แล้วก็ไม่พบปัญหา หมอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น”
ชอบกินผักชีถอนหายใจ “ตอนแรกฉันนึกว่าสัตวแพทย์คนนั้นฝีมือไม่ถึง เลยเปลี่ยนไปตรวจที่โรงพยาบาลสัตว์อีกแห่ง แต่ผลก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีใครรู้ว่าจู่โจมเป็นอะไร”