กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 219 เจียงหยวนทุ่มข้ามไหล่ทีเดียว
เจียงหยวนยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม มองเธอ “ถ้าไม่ได้ติดกล้องวงจรปิด แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเธออาศัยตอนทำความสะอาดขโมยเครื่องประดับของคุณย่าฟู่ไปตั้งมากมาย?”
สีหน้าโจวหรงหรงย่ำแย่ ดวงตาเบิกกว้างจนเห็นได้ชัด (ลูกพี่) ราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น เธอพึมพำว่า “เป็นไปได้ยังไง?”
ป้าโจวพูดอย่างโกรธเคือง “โจวหรงหรง เธอทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?”
“ฉัน…” ใจของโจวหรงหรงเต้นระรัวอย่างกระสับกระส่าย เธอมองป้าโจว แล้วหันไปมองคุณย่าฟู่ ก่อนทิ้งตัวคุกเข่าลง “คุณย่า ยกโทษให้ฉันเถอะ ฉันแค่เผลอทำไปชั่ววูบ ฉันรู้แล้วว่าผิด”