กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 201 จระเข้บุกบ่อน้ำพุร้อน กัดคนบาดเจ็บ
ฝูงห่านร้องก๊าบ ๆ พลางวิ่งหนีกระเจิงไปคนละทิศละทาง
ในที่สุดเทียนเทียนที่ถูกห่านรุมก็มีเวลาพักหายใจ มันร้องไห้สะอึกสะอื้น
ที่แท้โลกข้างนอกสวนสัตว์อันตรายขนาดนี้ รู้อย่างนี้มันคงไม่หนีตามพวกพี่น้องออกมา โดนเฟิ่งเฟิ่งกวนใจก็แค่รำคาญ แต่ตอนนี้มันไม่มีทางรอดแล้ว!
“ฉันเสียใจแล้ว! ฉันอยากกลับสวนสัตว์จะแย่!” เทียนเทียนแหงนหน้าร้องไห้โฮ
ได้ยินเสียงจระเข้ร้องไห้ มุมปากเจียงหยวนก็ยกขึ้นเล็กน้อย แววตาแฝงรอยยิ้ม ก่อนพูดเสียงเบาว่า “หยุดร้องเถอะ ฉันมารับเธอกลับบ้านแล้วนี่ไง”
พอได้ยินประโยคนั้น เทียนเทียนก็หยุดร้องไห้ทันที แล้วค่อย ๆ หมุนหัวไปทางต้นเสียง