กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 188 สิ่งที่พันอยู่รอบขาเขาราวกับงูพิษ
“ลากเธอเข้าไปในบันไดหนีไฟ?” แววตาของเจียงหยวนเย็นวาบ กำหมัดแน่นแล้วถามเสียงขรึม “มันทำอะไรเธอ?”
“ไอ้โรคจิตนั่นกอดรัดฉัน แล้วยังคิดจะจูบ แถมชวนฉันไปเปิดห้องอีก!” ฟู่เสี่ยวเสี่ยวพูดอย่างโมโห “ฉันตบมันไปทีหนึ่งแล้ววิ่งกลับห้องผู้ป่วย”
ตอนนั้นเธอตกใจมาก อีกทั้งยังกังวลว่าถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นนานกว่านี้จะเสียเปรียบ
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวขมวดคิ้วแน่น ถอนใจว่า “ตอนนี้ฉันเสียดายจริง ๆ ที่ตอนนั้นไม่ได้อัดมันสักยก!”
ใบหน้าขาวผ่องของเจียงหยวนฉายความเย็นเยียบขึ้นมาทันที น้ำเสียงจริงจัง “มีช่องทางติดต่อเขาไหม?”