บทที่ 163 นั่นไม่ใช่เสี่ยวหลานสักหน่อย

บทที่ 163 นั่นไม่ใช่เสี่ยวหลานสักหน่อย

เจียงอี๋หลานรับโทรศัพท์ไปดูแวบเดียวก็สะดุ้งจนมือคลาย

โทรศัพท์ “แปะ” ตกลงพื้น

เจียงอี๋หลานฟุบลงบนเตียงคนไข้แล้วร้องไห้โฮ

เสี่ยวสวีก้มลงเก็บโทรศัพท์ที่พื้น มองร่างกายสั่นเทาของเธอ แววตาเต็มไปด้วยความเศร้า

เหอเล่อเหวยก็ก้มหน้าถอนหายใจ

เจียงหยวนกลับมาที่ห้องพักคนไข้แล้วเห็นภาพนี้ คิ้วเรียวยาวขมวดแน่น

เธออ้าปาก หลายครั้งอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่รู้จะปลอบเจียงอี๋หลานอย่างไร

พวกเขาไม่เคยผ่านความเจ็บปวดของเธอมา และไม่มีสิทธิ์ไปเกลี้ยกล่อมเธอ