บทที่ 148 เสือที่ต่างมุ่งไปหากัน

บทที่ 148 เสือที่ต่างมุ่งไปหากัน

“ผู้อำนวยการสวนสัตว์เว่ย” เจียงหยวนพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย

“อี๋เหวยบอกว่าคุณช่วยไว้มากเลย” เว่ยฟางเฟยยิ้มแย้ม

เจียงหยวนได้ยินก็หัวเราะเบา ๆ “ไม่ถึงกับช่วยอะไรมากหรอก”

เว่ยฟางเฟยลุกขึ้นเดินมาหาเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “สำหรับคุณอาจเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับฉันไม่ใช่”

เจียงหยวนกะพริบตาปริบ ๆ ไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร

“นี่เป็นของตอบแทนจากฉัน” เว่ยฟางเฟยหยิบซองแดงหนาเตอะออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ตอย่างกะทันหัน “ช่วยรับไว้ด้วย”

ตอนนี้เจียงหยวนไม่ใช่คนเห็นแก่เงินอีกแล้ว