กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 139 จำไว้ว่าต้องปกป้องตัวเองให้ดี
เฉินจื่อฉีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มองเขา “เสี่ยวข่าย นายเป็นอะไรไป?”
ซือเหิงเองก็เหลือบมองมา นัยน์ตาดำขลับลึกล้ำหรี่ลงเล็กน้อย
เมิ่งเสี่ยวข่ายเห็นทุกคนเข้าใจผิด จึงรีบพูดว่า “ไม่ใช่ พวกนายอย่าคิดไปไกล ฉันแค่อยากสร้างภาพลักษณ์ที่ดี เผื่อเจียงหยวนมีผู้หญิงที่จะแนะนำให้ฉันรู้จัก…”
“เข้าใจแล้ว” เหอเล่อเหวยพยักหน้าหงึก ๆ“นายทนความเหงาไม่ไหวแล้วสินะ”
“จะพูดแบบนั้นก็ได้” เมิ่งเสี่ยวข่ายเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน “ฉันก็ถึงวัยแต่งงานแล้วนี่ ที่บ้านเริ่มเร่งแล้ว”
“เข้าใจ พวกเราเข้าใจ” เฉินจื่อฉีพยักหน้าอย่างเห็นอกเห็นใจ