บทที่ 92 ทางการถึงกับลงมือแล้ว

บทที่ 92 ทางการถึงกับลงมือแล้ว

เมื่อถูกเจียงหยวนซักถาม วสันต์เบ่งบานยังคงมีสีหน้าไม่เปลี่ยน ลมหายใจไม่สะดุด

เขายิ้มแล้วพูดว่า “สตรีมเมอร์ คุณจะถามอีกกี่ครั้ง คำตอบของผมก็เหมือนเดิม ผมเป็นนายท่านของแมว”

“คุณโกหก!” เจียงหยวนสีหน้าเย็นชา ระหว่างคิ้วฉายแววไม่พอใจ “แมวตัวนี้คุณขโมยมาแท้ ๆ!”

【อะไรกัน แมวเป็นแมวที่ขโมยมาจริงเหรอ???】

【เมื่อกี้วสันต์เบ่งบานยังบอกว่าเลี้ยงมันมาตั้งแต่เล็ก…พูดยากเลย!】

【อยากเลี้ยงแมวก็ไปซื้อ ทำไมต้องขโมยด้วย?】

แววประหลาดใจวาบผ่านส่วนลึกในดวงตาวสันต์เบ่งบาน ก่อนเขาจะปฏิเสธว่า “สตรีมเมอร์ อาหารน่ะกินมั่ว ๆ ได้ แต่คำพูดจะพูดมั่ว ๆ ไม่ได้”