บทที่ 85 เรายังจะเป็นแม่ลูกกันอยู่ไหม？

บทที่ 85 เรายังจะเป็นแม่ลูกกันอยู่ไหม?

พออาหมิงผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องชายได้ยินซิงซิงพูด รูม่านตาก็หดวูบ สีหน้าฉายแววตื่นตระหนกขึ้นมาชั่วขณะ

เขาหลบสายตา ไม่กล้าสบตาซิงซิง แล้วก้มลงดูโทรศัพท์

น้าชายมองซิงซิงพลางขมวดคิ้วถาม “สร้อยข้อมืออะไร?”

“ที่แท้พวกคุณไม่ได้มาเอาสร้อยข้อมือมาคืน” ซิงซิงพึมพำเสียงเบา

“พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย ตกลงกำลังพูดถึงอะไรกัน?” คุณยายมีสีหน้าโกรธเคืองเล็กน้อย ก่อนหันไปหาลูกสาว “อาหง ลูกสาวเธอเป็นบ้าอะไร?”

จูเชี่ยนหงเดินไปข้างซิงซิง ยื่นมือโอบไหล่เธอไว้ แล้วพูดเสียงเบาว่า “อย่าพูดเหลวไหล”

เธอหันไปยิ้มให้แม่ “ซิงซิงไม่ได้หมายถึงพวกแม่”