บทที่ 83 ประเทศมีเมนูต้องห้ามอยู่หนึ่งอย่าง

บทที่ 83 ประเทศมีเมนูต้องห้ามอยู่หนึ่งอย่าง

“อะไรนะ?” เถาเสี้ยวร้องตกใจ มือที่กำผมเด็กชายออกแรงขึ้นมา

“โอ๊ย เจ็บ ๆ ๆ—” เด็กชายร้องโอดครวญด้วยความเจ็บ

เห็นดังนั้นเถาเสี้ยวก็คายมือข้างหนึ่งแล้วตบเด็กชายทีหนึ่ง ก่อนพูดดุ ๆ ว่า “เสียงดังจนลิงหนวกหู!”

เด็กชายจะรู้ได้ยังไงว่ามันพูดอะไร เขาเอาแต่ร้องไห้ “ช่วยฉันด้วย ทำไมพวกคุณยังไม่มาช่วยฉันอีก!”

ผู้อำนวยการเดินมาข้างซือเหิง ขมวดคิ้วถามว่า “คุณตำรวจ ผมเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ผอ.โหลวบอกทางโทรศัพท์ว่าจัดที่ปรึกษาด้านสัตว์มาแล้ว เขายังมาไม่ถึงหรือ?”

ซือเหิงได้ยินแล้วตอบเรียบ ๆ ว่า “มาถึงแล้ว”