บทที่ 80 อย่าหาว่าลิงใจร้ายไร้ปรานี

บทที่ 80 อย่าหาว่าลิงใจร้ายไร้ปรานี

เฮ่ออี้เฟยค่อนข้างตื่นเต้น น้ำเสียงไม่ได้เบาเลย อีกทั้งสัตว์ยังมีประสาทการได้ยินไวโดยธรรมชาติ ลิงแสมที่นั่งบนรั้วกันตกจึงหันมาจ้องพวกเขา ดวงตาสีน้ำตาลชาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

พอสบตากับลิงแสม ทุกคนก็หนังศีรษะตึง ใจจดจ่อเครียดเขม็ง

จู่ ๆ ลิงแสมก็แยกเขี้ยว แล้วชูทารกน้อยในมือขึ้น

พ่อแม่มือใหม่ที่อยู่ด้านล่างเห็นภาพนี้ก็ร้องไห้โฮด้วยความร้อนใจ

“พวกคุณไม่ได้บอกว่าที่ปรึกษาด้านสัตว์ขึ้นไปแล้วเหรอ? ทำไมมันยังชูเบบี๋ของฉันขึ้นมาอีก? มันจะโยนเบบี๋ของฉันลงมาหรือเปล่า?”

“ตกลงพวกคุณช่วยลูกฉันได้ไหม?”