บทที่ 60 ความเจ็บปวดของมัน

บทที่ 60 ความเจ็บปวดของมัน

“หู่…หู่ซ่าน นาย…” เจียงหยวนกลั้นหายใจ หัวใจเต้นรัวแรง เท้าทั้งสองข้างราวกับมีกระแสไฟแล่นผ่าน สั่นเทาด้วยความตึงเครียด

“หู่ซ่าน หู่รุ่ยเคยกล่าวคำเตือนนายแล้ว ห้ามรังแกหยวนหยวน!” หู่รุ่ยคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

หู่จิ่วก็รีบเข้าไปล้อม ดวงตาเสือเต็มไปด้วยความระแวดระวัง “เธอมาช่วยนาย! นายกินเธอไม่ได้นะ!”

หู่ซ่านไม่ได้ใช้เขี้ยวแหลมกัดเจียงหยวน แค่พยายามอ้าปากให้กว้างที่สุด

เจียงหยวนชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว แสงวูบไหวในดวงตาคู่งาม

ช่างเป็นเสือตัวใหญ่ที่ฉลาดจริง ๆ