บทที่ 56 หัวเราะจนเขี้ยวร่วง

บทที่ 56 หัวเราะจนเขี้ยวร่วง

พอได้ยินเสียงขู่ของลูกแมว ซีซีก็เงยหน้ามองเจียงหยวนอย่างน่าสงสาร “พี่สาว วัชระขู่หนูอีกแล้ว! มันต้องเกลียดหนูแน่ ๆ!”

“ให้พี่คุยกับมันนะ” เจียงหยวนย่อตัวลงข้างซีซี ก้มหน้าเล็กน้อย มองลูกแมวตัวน้อยใต้เตียง

ในแสงสลัวเล็กน้อย ดวงตาของแมวเปล่งประกายโยวโยวเรืองรอง

เจียงหยวนลองเอ่ยทัก “วัชระ สวัสดี ฉันชื่อเจียงหยวน”

สิ้นเสียง ลูกแมวน้อยก็ร้องเหมียว ๆ อย่างฉุนเฉียวทันที “ห้ามเรียก ห้ามเรียก! มนุษย์สองขาน่ารำคาญอย่างพวกเธอ!”