บทที่ 23 ฉันเป็นพยาน เจียงหยวนเป็นนักต้มตุ๋นจริง ๆ

บทที่ 23 ฉันเป็นพยาน เจียงหยวนเป็นนักต้มตุ๋นจริง ๆ

หน้าทางเข้าสวนสาธารณะอ่าวฟ้า

เจียงหยวนจอดรถไฟฟ้าเรียบร้อย ยกข้อมือดูเวลา เหลืออีกสิบห้านาทีก็จะถึงสี่โมงครึ่ง

เธอล้วงมือลงกระเป๋า เดินเล่นไปเรื่อย ๆ อย่างเอื่อยเฉื่อย โยวโยว

ระหว่างทาง เจียงหยวนเห็นแมวเหมียวกับแมวตัวอื่น ๆ และหมามากมาย ได้ยินพวกมันบ่นเรื่องนายท่านให้กันฟัง รอยยิ้มที่มุมปากของเธอยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

คอร์กี้ตัวน้อยพูดว่า “นายท่านของฉันโรคจิตมาก เรียนแบบเสียงฉันทุกวัน”

บิชองฟริเซ่ตัวน้อยพูดว่า “นายท่านบ้านฉันจะโรคจิตเท่าของฉันได้ยังไง เขาเก็บอึฉันมาเล่นทุกวันเลย!”

คอร์กี้ตัวน้อยร้องว่า “พระเจ้า! นายท่านของฉันก็ชอบเล่นอึฉันเหมือนกัน!”