กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 18 ไม่มีใครฟังภาษาหมารู้เรื่อง
หญิงวัยกลางคนเห็นท่าทางของเจียงหยวนเหมือนกำลังจะลงมือ ในใจก็พลันหวาดกลัว “เธอจะทำอะไร คิดจะตีคนเหรอ?”
“ตีคุณเหรอ?” เจียงหยวนหยุดยืนตรงหน้า ยกแขนกอดอก น้ำเสียงดูแคลนอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันกลัวมือเปื้อน”
ความโกรธปรากฏบนใบหน้าอ้วนราวกับซาลาเปาหมักแป้งของหญิงวัยกลางคน “เธอหมายความว่ายังไง?”
เจียงหยวนพูดอย่างเอื่อยเฉื่อยไม่เร่งร้อน “ถ้ากล้องวงจรปิดไม่ได้จับภาพว่าใครรังแกน้องหมา ก็ให้หมาบอกความจริงกับพวกเราเอง”
หญิงวัยกลางคนได้ยินแล้วโกรธจนหัวเราะออกมา พอเห็นคนที่เดินผ่านมามองอย่างสนใจ เธอก็ขึ้นเสียงทันที “ทุกคนมาฟังกันหน่อยว่าครอบครัวนี้เลวแค่ไหน!”