บทที่ 11 หัวคนโชกเลือด

บทที่ 11 หัวคนโชกเลือด

ซือเหิงอ่านบรรทัดในรายงานตรวจอาหารที่ระบุว่ามีเนื้อเยื่อของมนุษย์ปนอยู่ ขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าหล่อเหลาฉายความเคร่งเครียด

“พี่เหิง?” เมิ่งเสี่ยวข่าย ลูกทีมที่อยู่ข้าง ๆ ถามอย่างสงสัย “รายงานว่าไง?”

ซือเหิงเงยตาขึ้น สายตาคมกริบ “คุณเจียงพูดถูก”

เมิ่งเสี่ยวข่ายหน้าเปลี่ยนสีทันที “นี่...”

“ฉันจะไปหาผู้กำกับ” ซือเหิงลุกขึ้น เดินฉับ ๆ ไปยังห้องทำงานของผู้กำกับ

สิบนาทีต่อมา ซือเหิงแจ้งให้ลูกทีมเข้าประชุม

อีกด้านหนึ่ง เจียงหยวนนั่งอยู่ในร้านชานม มองเห็นหนูตัวหนึ่งหลบอยู่ข้างถังขยะ

เธอถามเสียงเบา “เป็นหนูหลี่หรือเปล่า?”

หนูหน้าตาคล้ายกันไปหมด เธอจึงได้แต่ถามหยั่งเชิง