บทที่ 4 น่ากลัวจัง

บทที่ 4 น่ากลัวจัง

ฟู่จิ่นสิง พระเอกในนิยาย มีร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง ใบหน้าคมชัดได้รูป ดวงตาลึกล้ำ สันจมูกโด่ง

ที่ผ่านมาเจียงหยวนมักมองเขาจนละสายตาไม่ได้ แต่วันนี้กลับไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย

“เมื่อวานโทรหาเธอ ทำไมไม่รับ?” เขาถาม

เจียงหยวนรู้สึกผิด “คุณโทรหาฉันเหรอ? ฉัน...ฉันไม่ได้ดูโทรศัพท์”

“จิ่นสิง พวกเธอรู้จักกันเหรอ?” เสียงประหลาดใจดังมาจากด้านหลัง

เจียงหยวนหันกลับไป เห็นคุณนายผู้เฒ่าสองคนจากในลิฟต์เมื่อครู่

กลิ่นชาหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วห้องนั่งเล่น ด้านนอกกระจกบานใหญ่มีเกล็ดหิมะน้อยโปรยปราย

เจียงหยวนนั่งตัวแข็งอยู่บนโซฟาเดี่ยว มือประคองถ้วยชาไว้

เซี่ยอวี้เฉินตัวซวย