บทที่ 2 ช่วยเฉียวเฉียวด้วย

บทที่ 2 ช่วยเฉียวเฉียวด้วย

สิบกว่านาทีต่อมา เจียงหยวนหอบหายใจพลางถือถุงเนื้อ มองต้าเฮย

เวลานับถอยหลังเหลือแค่ 8 นาที

เจียงหยวนลองโยนเนื้อชิ้นหนึ่งไปตรงมุมกำแพง

ต้าเฮยมีปฏิกิริยาจริง ๆ มันหันไปจ้องเนื้อชิ้นนั้นตรงมุมกำแพง

เจียงหยวนโยนเนื้ออีกชิ้นหนึ่ง

ต้าเฮยพุ่งไปทันที ใช้ขาหน้ากดเนื้อแล้วกัดแทะ

เห็นดังนั้น เจียงหยวนก็โยนเนื้อทั้งหมดในถุงออกไป แล้วรีบเดินไปที่ถังขยะ เปิดฝาออก ใบหน้าเล็ก ๆ สกปรกมอมแมมปรากฏขึ้นพร้อมกลิ่นเหม็นฉุน

“น้าสาว ขอโทษ” ดวงตากลมใสของเจ้าตัวเล็กเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พูดเสียงสั่นว่า “หนูไม่ได้ตั้งใจไม่เชื่อฟัง ตอนน้าสาวตีตูดหนู เบามือหน่อยได้ไหม?”