กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 205 คุ้มครองแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมง
ฉีจิ่นเฉินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ เอ่ยเสียงเย็นชา "แกน่าจะรู้ดีแก่ใจยิ่งกว่าฉัน ว่าโทษจำคุกหนึ่งปีของแกมันมายังไง ตอนนี้ลูกเมียแกตายหมดแล้ว แกคิดว่าพวกมันจะปล่อยแกไว้เหรอ"
เมื่อครู่หลิวเสี่ยวข่ายยังมัวแต่คิดหาทางรับมือกับฉีจิ่นเฉินอยู่เลย พอได้ยินว่าลูกเมียตายหมดแล้ว ก็เหมือนโดนสายฟ้าฟาดเข้ากลางแสกหน้า
"อะ... อะไรนะ..." หลิวเสี่ยวข่ายรู้สึกเหมือนมีก้อนสำลีจุกอยู่ที่คอ ไม่เพียงเปล่งเสียงไม่ออก แม้แต่หายใจก็ยังลำบาก
ฉีจิ่นเฉินกวาดตามองไปรอบๆ ก่อนพูดเสียงเรียบ "อยากรอดชีวิตก็ขึ้นรถมากับฉัน"
พูดจบก็ไม่รอให้หลิวเสี่ยวข่ายตอบสนอง เขาหมุนตัวเดินไปเปิดประตูเบาะหลังรถทันที