กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 แด๊ดดี้หม่ามี้มาหา
พอจูบจบลง อวี๋จิ่งก็มานั่งอยู่บนตักของฉีจิ่นเฉินแล้ว ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนลมหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"ศาสตราจารย์ฉี พี่รองยังรออยู่นะคะ" อวี๋จิ่งก้มหน้าเตือนเสียงแผ่ว
ฉีจิ่นเฉินเพิ่งเข้าใจซึ้งถึงคำว่า "นับแต่นั้นมาราชาก็ไม่เสด็จออกว่าราชการเช้าอีกเลย" ลูกธนูง้างอยู่บนสายขนาดนี้แล้ว ใครจะไปสนพี่รองกัน! ต่อให้พ่อแม่เขามา ตอนนี้เขาก็ต้องยิงธนูดอกนี้ให้เสร็จก่อนถึงจะมีเวลาไปสนเรื่องอื่น!
กว่าทั้งคู่จะอาบน้ำเสร็จและเดินออกจากห้องน้ำ อวี๋จิ่งก็ขาอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่
ฉีจิ่นเฉินค่อยๆ เช็ดตัวให้ภรรยาอย่างใจเย็น ก่อนจะอุ้มเธอกลับเข้าห้องนอน