กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ติดอยู่ในฝันร้าย
ฉีจิ่นเฉินฝืนทนความเจ็บปวดแสนสาหัสที่แม้แต่ยาแก้ปวดก็กดไว้ไม่อยู่ ยันขาขวาที่เข้าเฝือกขยับไปที่ริมหน้าต่างอย่างยากลำบาก
พอผลักบานหน้าต่างออก ลมยามค่ำคืนก็พัดปะทะหน้าผากที่ชุ่มเหงื่อเพราะความเจ็บปวดและความตื่นเต้น ช่วยให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง
เขาสูดอากาศแห่งอิสรภาพภายนอกเข้าไปเต็มปอด เตรียมจะชะโงกตัวออกไปมองหาขอบหน้าต่างและต้นไม้ต้นที่อวี๋จิ่งปีนขึ้นมาเมื่อกลางวัน ทว่าด้านหลังกลับมีเสียงตวาดเย็นเยียบและชัดเจนดังขึ้นขัดจังหวะ "เสี่ยวเฉิน ลูกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง!"