กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 นอตตัวเล็กๆ
พอพูดประโยคนี้ออกไป อวี๋จิ่งก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
คนธรรมดาอย่างเธอ แค่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ ก็เต็มกลืนแล้ว ยังจะกล้าคิดฝันอยากทำประโยชน์ให้ประเทศชาติอีก ช่างเพ้อเจ้อสิ้นดี
คนอย่างศาสตราจารย์ฉี หรือพี่หมิ่นจือต่างหาก ที่เป็นบุคลากรชั้นยอดซึ่งจะช่วยสร้างชาติได้จริงๆ
จริงอย่างเขาว่า คางคกพออยู่กับหงส์นานๆ เข้า ก็เผลอคิดไปว่าตัวเองเป็นหงส์ไปด้วย
ทันใดนั้น อวี๋จิ่งก็รู้สึกถึงมือคู่หนึ่งที่ประคองใบหน้าของเธอไว้ ก่อนจะค่อยๆ เชยคางเธอขึ้นอย่างแผ่วเบา
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือใบหน้าหล่อเหลาของฉีจิ่นเฉิน และดวงตาคู่นั้นที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย