กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ได้รับการช่วยเหลือ
สายตาของฉีจิ่นเฉินเหลือบไปเห็นหลิวเสี่ยวข่ายที่นอนอ้าปากค้างอยู่มุมห้อง จึงอดถามไม่ได้ "จริงสิ คุณบิดแขนกับขากรรไกรเขาได้คล่องขนาดนี้ เคยฝึกมาก่อนเหรอ"
อวี๋จิ่งหยิบแป้งทอดชิ้นที่สองขึ้นมากัด พูดไปเคี้ยวไป "ฉันเรียนวิชาต่อกระดูกมาจากหมอจีนชราในหมู่บ้านน่ะค่ะ พวกคนในหมู่บ้านชอบรังแกพวกเราที่ถูกส่งตัวมาใช้แรงงาน โดยเฉพาะฉันที่อายุน้อย เกือบโดนรังแกตั้งหลายครั้ง ฉันเลยไปขอเรียนต่อกระดูกกับหมอจีนชรา กระดูกต่อได้ ก็ย่อมบิดให้หลุดได้ ใครกล้ามารังแกฉัน ฉันก็บิดขากรรไกรบิดแขนให้หลุดซะ พอคนพวกนั้นไปหาหมอจีนชราให้ต่อกระดูกให้ ก็จับตัวได้คาหนังคาเขาทันที!"