เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในยามที่นางกำลังครุ่นคิดอย่างหนักนั้นเอง ผู้เป็นนายบนบัลลังก์ศาลาก็เอ่ยปากขึ้น “พวกนายมาจากที่ใด แล้วมีปลายทางไปยังแห่งหนใด
เหตุใดจึงมิพกทะเบียนราษฎรและใบผ่านทางมาด้วย” ผู้ที่อยู่เบื้องบนผู้นั้นยังคิดว่าคนทั้ง 50 คนนี้ล้วนมิได้พกติดตัวมาสักคน การรวมตัวกันของคนจำนวนมากถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังมีท่าทางเหมือนมือสังหาร ย่อมเป็นเค้าลางว่าจะก่อเรื่องใหญ่เป็นแน่
ขณะที่เขากำลังคิดถึงตรงนี้ จีจิงหานก็หยิบเหรียญตราของตนเองออกมา
เขาเป็นถึงองค์รัชทายาทแห่งแว่นแคว้น ย่อมไม่มีทะเบียนราษฎรและใบผ่านทางพรรค์นั้นอยู่แล้ว
ตอนเข้าเมือง ยังเป็นเจียงหว่านที่นำทะเบียนราษฎรปลอมและใบผ่านทางในอดีตมาตบตาทหารเฝ้าประตูเมือง
หลังจากเจ้าเมืองหลินมองเห็นเหรียญตราได้ชัดเจนแล้ว ก็รีบก้าวลงมาจากโถงว่าการทันที “ผู้น้อยขอน้อมคารวะองค์รัชทายาทท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”