เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลิงชีถึงเพิ่งรู้สึกตัว นางค้อนเขาอย่างแง่งอนพลางกล่าว “เรียกพ่อแม่กับตาสิ อะไรกันคือท่านอาจารย์หลี่ ดูเหินห่างเกินไปแล้ว”
จีเฉิงหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังทำตามความต้องการของหลิงชี เอ่ยปากเรียก “คุณพ่อ คุณแม่ และคุณตา”
เมื่อเอ่ยเรียกจบ ทั้งร่างของเขาราวกับถูกตรึงไว้ ใบหูแดงระเรื่อเป็นปื้นจนเห็นได้ชัด
หลิงชีมองท่าทางกระอักกระอ่วนของเขาแล้วอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น ฮ่องเต้เทียนเจิ้งผู้สง่าผ่าเผย ผู้ที่เผชิญหน้ากับทหารนับพันนับหมื่นไม่เคยแม้แต่จะขมวดคิ้ว กลับถูกเสียงเรียกเพียงไม่กี่คำทำให้เขินอายจนหน้าแดง
ที่อีกฝั่งของจอภาพ น้ำตาของหลี่อวี้เหยาร่วงเผาะลงมาอีกครา ทว่าครานี้กลับเป็นการร้องไห้ทั้งรอยยิ้ม
นางพยักหน้าไม่หยุด ปากก็พร่ำบ่นพึมพำว่า “ดี ดี” สุ้มเสียงสะอื้นจนพูดเป็นประโยคที่สมบูรณ์ไม่ได้