ตอนที่ 231 รับตำแหน่งประมุข

สำนักชิงเสวียนจะว่าใหญ่โตก็ใหญ่โตจริง ๆ คนล้มตายไปมากถึงเพียงนี้ กลับมิได้ก่อให้เกิดระลอกคลื่นใด ๆ ขึ้นมาเลย

เจียงหว่านนั่งพักผ่อนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน จีจิงหานลากซากศพเหล่านั้นมากองรวมกัน สุมขึ้นเป็นภูเขาซากศพ ราดน้ำมันตังอิ๊ว กองฟืนสุมทับ แล้วจุดเพลิงเผาทั้งคนทั้งเรือนจนวอดวายสิ้น

จวบจนเพลิงลุกโหมอย่างรุนแรง ศิษย์ที่อยู่เชิงเขาและขุนเขาอื่น ๆ จึงค่อยมองเห็น ต่างพากันเร่งรุดมายังภูเขาชุ่ยผิง ทว่าเมื่อพวกเขามาถึง เรือนพักและซากศพก็มลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปหมดสิ้นแล้ว

ศิษย์ที่เขาด้านหน้าจะเอะอะโวยวายหรือคิดเห็นประการใด เจียงหว่านและจีจิงหานหาได้ใส่ใจไม่ สำนักนิกายที่มีประวัติศาสตร์หลายร้อยปี ย่อมมีระบบการจัดการของตนเองอยู่แล้ว