ตอนที่ 218 เกาจินเฟิ่งถูกจับ

เกาจินเฟิ่งเอ่ยชวนคุยสัพเพเหระไปตลอดทาง เอ่ยถึงเรื่องราวเก่าก่อนของสำนักชิงเสวียน เอ่ยถึงต้นท้อบนขุนเขา เอ่ยถึงทัศนียภาพหิมะในเหมันตฤดู

น้ำเสียงของนางแผ่วเบาอ่อนหวาน คล้ายกำลังเล่าขานนิทานอันไกลโพ้นและงดงามเรื่องหนึ่ง

จีเฉิงหยวนขานรับเพียงนาน ๆ ครั้ง เวลาส่วนใหญ่ล้วนก้าวเดินไปอย่างเงียบงัน

เดินไปได้ช่วงหนึ่ง เกาจินเฟิ่งก็พลันหยุดฝีเท้า เงยหน้ามองเขา “ศิษย์พี่เจ็ด ท่านยังคงโทษข้าอยู่หรือไม่”

“โทษเจ้าอะไรกัน”

“โทษที่ข้ายังไม่รู้ความในวัยเยาว์ เคยรังแกท่าน” นางก้มหน้าลง ในน้ำเสียงเจือสะอื้นเล็กน้อย “ข้ารู้แจ้งแล้วว่าตนผิด

ครานั้นยังเยาว์วัย ถูกเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องตามใจจนเสียนิสัย จึงกระทำเรื่องที่ไม่สมควรกระทำไปมากมาย