กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จีจิงหานลนลานมองหลิงชีที มองเจียงหว่านที ชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าจะเอ่ยอะไรกันดี
“หว่านหว่าน ขะ...ข้าไม่ได้ตั้งใจจะเอาชนะเจ้าเลยนะ” เขาทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง ด้วยเกรงว่าเจียงหว่านจะปราณชีวิตจนไม่สนใจเขาเข้าจริง ๆ
เจียงหว่านหัวเราะ “พรืด” ออกมา “คนโง่ ข้าเย้าเจ้าเล่นต่างหาก ดูเจ้าตกอกตกใจเข้าสิ!”
หลิงชีปรายตามองนางอย่างเอ็นดูแกมตำหนิ “เจ้าเด็กคนนี้นี่ วันหน้าห้ามรังแกจิงหานตลอดเช่นนี้อีกนะ”
“ท่านอาสะใภ้รอง ท่านอย่าว่าหว่านหว่านเลยขอรับ ข้า...ข้าเต็มใจให้นางรังแก” พอเขาร้อนใจ ปากก็ไม่รักดีหลุดสิ่งที่คิดในใจออกมาจนหมดสิ้น
หลิงชีจนปัญญาเช่นกัน เอาเถิด นางถือเสียว่าตนเองแส่หาเรื่องก็แล้วกัน